Fietsen in Amsterdam, op weg naar je werk, of anders, is geen pretje en niet te vergeten levensgevaarlijk!

Vooral als je, laten we zeggen van negen tot vijf werkt, en dus altijd in de ochtendspits zit.

Ik zelf woon in A’dam-West en werk in het Centrum. Dat betekend voor mij dat ik over de Rozengracht moet en door de Damstraat. En vooral de Damstraat is echt k-u-t om doorheen te fietsen. Je komt in die straat echt alle soorten mensen tegen: om te beginnen met junks. Deze straat is namelijk hun thuis-honk en er slapen, wonen en spuiten daar heel wat “minder fortuinen”. Het komt dan ook regelmatig voor, dat er rond half negen nog een ligt te pitten op de weg. En daar moet je dan omheen. Bellen, (met je fietsbel) is dan niet aan te raden. Doe je dat wel, dan kan het zijn dat deze straatbewoner plotseling ontwaakt en dan loopt je het risico hem of haar tussen je spaken te krijgen. Mijn advies in deze situatie is dan ook om zo rustig en geluidloos mogelijk de slapende straatbewoner te passeren..

Ook de toeristen zijn ’s ochtends niet vies van een bezoek aan de Damstraat, en al in de vroege uurtjes struinen ze door onze mooie stad, op zoek naar een verdwaalde hoer of een coffeeshop die hen kunnen voorzien van hun ochtend-shot.

Het gevaarlijke aan deze groep is dat ze, (in 9 van de 10 gevallen) niet naar de weg kijken, maar naar de kleine letters en streepjes van hun “toerist-map” van Amsterdam. Helaas voor de werkende Amsterdammers gaat het hier niet om een enkele toerist. Nee mensen, vaak gaat één toerist gepaard met een hele kudde mede-toeristen. Dus, al nadat ik een maand in het Centrum werkte, heb ik een tweede fietsbel aangeschaft, en geloof me, één is niet genoeg. Toeristen trekken zicht al gauw terug in hun eigen wereldje, en dat resulteert in de meeste gevallen in complete doofheid.

Verder, (en ik zeg het niet graag) is ook de mede-fietsende-Amsterdammer, niet bepaald een fijne tegenligger. Het vaak langzame en ongecontroleerde gefiets en niet te vergeten telefoneren is een aanleiding van vele botsingen. En ik denk dat ik namens vele van ons spreek, als ik zeg dat de “bakfietsen” (Fietsfabriek) en “fiets-taxi’s” ook een redelijk grote irritatie zijn. Naast het feit dat ze zich strontlangzaam voortbewegen, blokkeren ze al snel het gehele fietspad, wat maakt dat de andere fietsers er onmogelijk langs kunnen.

Taxi’s leveren ook hun bijdrage aan een opgefokt en onveilig verkeer. Het plotseling stoppen, of afslaan, maakt dat ze gemiddeld 66,5 keer per dag (bijna) een fietser aanrijden. De fietser dient hier dan ook altijd op voorbereid te zijn. Is hij dat niet, dan ondergaat ie al snel het lot van “een platgereden duif”. En dat is niet fijn…
Los van al deze frustraties rondom het fietsen in Amsterdam, moet ik zeggen dat het me goed doet om door onze mooi stad te fietsen, te genieten van mijn mede-mens en weer eens lekker een fris luchtje te scheppen!!!